Het laatste hoofdstuk voor de meester van het restauratie-atelier

Wie de werkplaats van het Kessels Museum binnenstapt, ruikt de geschiedenis. Er hangt een geur van oud hout, metaalpoeder en koperpoets, vermengd met de stilte van instrumenten die wachten op een nieuwe stem. In het hart van dat atelier stond jarenlang Paul van Bebber: de bezielende leider, de technicus met het hart van een vakman, degene die alles kon maken, maar vooral alles weer kon laten klinken. Nu neemt Paul afscheid.

Paul begon ooit in de keukeninstallatie, maar het geluk wilde dat hij bij een blaasinstrumentenmaker een keuken moest plaatsen. Een uitnodiging om in de fabriek van Schenkelaars te komen kijken, veranderde zijn leven. “Ik dacht meteen: daar wil ik werken.” Bij Schenkelaars leerde hij ieder onderdeel van ieder blaasinstrument kennen. Tot in de puntjes. Hij zou er zelf een kunnen bouwen, van begin tot eind.

Die kennis kwam het Kessels Museum als goudmunt van pas. Want in het reparatie-atelier worden alle instrumenten binnengebracht, ook die ooit de naam Kessels droegen. Instrumenten gevonden op zolders, gedoneerd door musici die er hun jeugd op speelden, of opgedoken in kringloopwinkels, alles komt langs, behalve harpen, want die maakte Kessels niet. Paul maakte ze schoon, spoot ze na, smeerde ze, lijmde ze, spande ze op – wat er ook nodig was om er weer muziek uit te krijgen.

Hij deed het met een passie die niet te stillen was. “Ik ga door tot ik echt niet meer kan,” zei hij altijd. En dat heeft hij gedaan. Dag in dag uit, omringd door bijzondere gereedschappen, bekende en onbekende instrumenten, en een team van vakmensen dat hij inspireerde met zijn kennis en zijn onverwoestbare liefde voor het vak.

Met Paul vertrekt niet alleen een technicus, maar een verbinder. Iemand die niet alleen instrumenten repareerde, maar ook de verbinding legde tussen het verleden en het heden – tussen Mathieu Kessels, de visionaire Tilburger die zijn instrumenten betaalbaar maakte voor de arbeidersklasse, en de mensen die vandaag nog met een geërfd of hervonden instrument het atelier binnenstappen.

Het atelier voelt leger zonder de man die wist hoe alles werkte, die elk onderdeel van elk blaasinstrument kon maken, en die elke dag liet zien dat muziek pas echt leeft als je er zorg voor draagt.

Namens bestuur, managementteam en alle vrijwilligers;

Dank, Paul. Voor jouw handen, de verhalen en je onvermoeibare inzet. Tot het gaatje – en ver daarbuiten.

Foto’s Jaap van den Dries